گزارش صعود زمستانه به قله توچال – بهمن ۹۰

 

 

 

تاریخ حرکت: ۱۹/۱۱/۹۰

زمان پیش بینی شده برای برنامه : ۳ روز

تعداد نفرات حاضر: ۵ نفر

سرپرست برنامه: محمد مهدی دینوی زاده

نفرات حاضر: محمد مهدی دینوی زاده، مهران خلفه نیلساز، محمد محمدی پناه، اکرم شاه آبادی، مریم مجدی

سرقدم: مهران نیلساز

عقب دار: محمد محمدی پناه

زمان حرکت گروه: چهارشنبه ۱۹/۱۱/۹۰ ساعت ۱۵ بوسیله قطار

زمان برگشت گروه: جمعه ۲۱/۱۱/۹۰ ساعت ۲۲:۳۰ بوسیله اتوبوس

مسیر حرکت: دربند (۱۱۷۰ متر)، شیرپلا(۲۵۳۰متر)،جان پناه امیری(۳۵۷۰متر)، قله توچال(۳۹۶۴متر)

روز اول(چهارشنبه ۱۹/۱۱/۹۰):

ساعت حرکت قطار ۱۵ بعد از ظهر بود. گروه ساعت  ۱۴:۴۵ دقیقه در راه آهن اندیمشک حاضر و با آمادگی کامل سوار قطار شدند تا اندیمشک را به مقصد تهران ترک کنند.لازم به ذکر است: خانم ها شاه آبادی و مجدی به صورت مستقل در این تاریخ قصد صعود به قله توچال را داشتند که با هماهنگی با سرپرست برنامه و سپس مسئول فنی گروه قرار بر این شد که این دو بانوی کوهنورد زیر نظر گروه سالار و تحت حمایت این گروه صعود خود را انجام دهند.

روز دوم(پنج شنبه ۲۰/۱۱/۹۰):

قطار اندیمشک- تهران ساعت ۶صبح به تهران رسید و افراد گروه پس از پیاده شدن وارد سالن راه آهن شدند. طبق برنامه قبلی ، قرار بود افراد صبح پنج شنبه را برای خرید مقداری لوازم و تجهیزات فنی (کوهنوردی)  در بازار منیریه تهران، سپری کنند.

ساعت ۱۴:۳۰ دقیقه بود که برای دریافت کوله ها از انبار توشه راه آهن و گذاشتن لوازم اضافه در انبار توشه، دوباره وارد راه آهن شدیم سریعا وسایل را تحویل گرفته و در نمازخانه لباس ها را عوض کردیم. و دوباره لوازم اضافه را به انبار توشه تحویل دادیم. بعد از رد شدن افراد از زیر قرآن کریم، حدود ساعت ۱۶ افراد از درب راه آهن با وسایل و تجهیزات کامل خارج شدند. و به وسیله سواری(دربست) به مقصد سربند حرکت کردند.

روز زیبایی بود و آسمان آفتابی و نیمه ابری، عبور از خیابان های پایتخت و ترافیک های سنگین تهران، زمان را هرچه بیشتر برای ما تنگ می کرد. چون بنا بر هماهنگی های قبلی که تیم در جلسه گرفته بود، قرار بود گروه، در روز پنج شنبه تا شیر پلا صعود کند و مصمم بودیم که حتی در صورت شب نوردی نیز مسیر را تا شیر پلا بالا برویم. خلاصه پس از ۲ ساعت ،نزدیک ساعت ۱۸ به سربند رسیدیم. به علت تنگی وقت قرار شد حدود ۲۰ دقیقه از مسیر را با تلسی بالا برویم که با همکاری مامورین با اینکه در حال تعطیل شدن بود افراد تیم مقدار معینی از مسیر را با تلسی بالا رفتند.(جا دارد از مامورین تلسی کمال تشکر را بکنم).

حدود ساعت ۱۹ بود و این تازه شروع کار ما بود. هوا داشت کم کم رو به تاریکی می رفت. گروه ۵ نفره ما خود را برای یک شب نوردی زیبا و مهیج آماده کرده بود. هوای سرد زمستانی آمیخته با باد ملایم در دامنه کوه زیبای توچال شب خوبی را برای صعود ارمغان می داد. آقای مهران نیلساز که سرقدم و جلودار بود، حرکت می کرد و ما نیز پشت سر ایشان حرکت می کردیم. از ابتدای مسیر و از همان روستای زیبای دربند سراسر کوه و دامنه آن پوشیده از برف بود که این خود زیبایی این کوه رادو چندان می کرد.حدود ۱ ساعت حرکت کردیم. و از روستای دربند و کافه ها و رستوران های بین راه که بیشتر آنها به علت سردی هوا تعطیل بودند دور شدیم، حدود ساعت ۲۰ برای استراحت و کم کردن لباس حدود ۱۰ دقیقه استراحت کردیم و دوباره به حرکت خود در دامنه کوه ادامه دادیم. کوه پوشیده از برف بود و صدای رودخانه که در کنار ما جریان داشت، ترنم زیبایی را در تاریکی شب در گوش ما زمزمه می کرد. در میان برف به حرکت خود ادامه داددیم و تیم ۵ نفره ما با یک ریتم درست و به صورت خطی پشت سر هم حرکت و برف کوبی می کرد.

حدود ساعت ۲۱:۱۵ دقیقه بود که به میانه راه رسیدیم و در آخرین کافه رستوران به مدت حدود ۳۰دقیقه به استراحت و صرف چای و خرما پرداختیم. از اینجا به بعد مسیر یک مقدار سخت تر می شد، شیب دامنه بیشتر شده بود و در کنار مسیر پاکوب ، دره و پرتگاه وجود داشت که ما مجبور بودیم برای عبور از این مسیر به علت یخ زدگی راه و پربرف بودن مسیر در برخی از شیب های تند از سیم کابل هایی که در مسیر نصب شده بود، کمک بگیریم و این کار را برای ما سخت تر می کرد و زمان بیشتری را از ما می گرفت اما امید و جسارت و صمیمیتی که در میان بچه ها بوجود آمده بود،همه سختی های مسیر را آسان می کرد و در کنار هم قدم به قدم هر لحظه خود را به هدفمان نزدیکتر می دیدیم. شاید نکته ای که از قلم افتاد و باید گفت که نشان دهنده توانایی بالای بچه ها بود، کشیدن کوله های سنگین در این مسیر یخ زده و پربرف بود. بالاخره حدود ساعت ۲۲:۴۵ دقیقه به نزدیکی پناهگاه شیرپلا در ارتفاع ۲۵۳۰ متر رسیدیم و چراغ های پناهگاه نمایان شده و هوا لحظه به لحظه سرد تر می شد و ما به پناهگاه نزدیکتر. حدود ساعت ۲۳:۱۵ دقیقه به پناهگاه رسیدیم و با همکاری قبلی که با آقای خلیل حبیبی مسئول پناهگاه از تهران توسط اینجانب شده بود وارد پناهگاه شدیم. بانوان گروه به قسمت خوابگاه خانم ها و آقایان نیز به قسمت خوابگاه آقایان راهنمایی شدند تا به استراحت بپردازند و اولین روز صعود به این صورت پایان یافت. (در ضمن خبر سلامتی گروه به مسئول فنی گروه و هماهنگ کننده در دزفول گزارش داده شد.)

روز سوم (جمعه ۲۱/۱۱/۹۰):

پس از استرحت شب گذشته و برنامه ریزی های انجام شده قرار شد صبح جمعه ساعت ۵ صبح از خواب بیدار شده و پس از صرف صبحانه صعود خود را آغاز کنیم. حدود ساعت ۵ صبح از خواب برخاستیم و برای خوردن صبحانه بین افراد گروه، راجع به صعود تبادل نظر شد، نظر به اینکه ما جمعه (همان روز) ساعت ۲۰ بلیط برگشت با قطار داشتیم صحبت هایی بین افراد صورت گرفت و خلاصه پس از تصمیم گیری و خوردن صبحانه اعضا کوله صعود خود را آماده و کوله اصلی خود را به مسئول کمپ داده و در ساعت ۶:۱۵ دقیقه آماده شدند.پس از چک کردن اعضا از نظر تجهیزات و مجهز بودن تمامی افراد به کرامپون و هارنس و طنابچه انفرادی (برای وصل کردن افراد در صورت بروز باد شدید و جاهای صعب العبور ) بچه ها حدود ساعت ۶:۴۵ جلوی درب کمپ حاضر شدند و به صورت آرایش از قبل تعیین شده در آمدند. و حرکت خود را آغاز نمودند. کوه کاملا سفید و پوشیده از برف بود و حرکت تنها از مسیر پاکوب میسر بود و در جاهایی از مسیر به علت بارش های روز های قبل ارتفاع برف به حدود ۲ متر نیز می رسید. حرکت در هوای سرد زمستانه و در کنار محفل گرم و صمیمی دوستان بسیار لذت بخش بود.

طبق پیش بینی هواشناسی و هشدار رسانه ها و تحقیقات دوست عزیزم (مهران نیلساز)، مطلع بودیم که به یک جبهه هوای سرد همراه با باد در ارتفاعات بالاتر مواجه خواهیم شد(هوایی حدود -۵ درجه در دامنه و باد حدود ۴۰km) مسیری که گروه ما برای صعود انتخاب کرده بود صعود از جبهه شمال غربی کوه و از مسیر پناهگاه امیری بود. پس از حدود ۴۵ دقیقه ار حرکت ، حدودا ساعت ۷ صبح برای کم کردن لباس، یک استراحت ۵ دقیقه ای انجام دادیم و به راه ادامه دادیم با بیشتر شدن ارتفاع و عبور از یال و نزدیکی به دهانه پرتگاه های میان مسیر سرعت باد نیز شدیدتر می شد و سردی هوا را چندین برابر افزایش می داد.حدود ساعت ۸:۳۰ دقیقه و در ارتفاع نزدیک ۳۱۰۰ متری برای استراحت دوم حدود ۱۰ دقیقه توقف کردیم. سرعت باد به شدت زیاد شده بود و از اطلاعاتی که به دست آورده بودیم بیشتر بود.حرکت خود را به سمت پناهگاه امیری ادامه دادیم. پس از حدود ۴۰ دقیقه حرکت سرعت باد به شکل عجیبی رو به افزایش می رفت و سردی هوا نیز بیشتر و بیشتر شد. و این موضوع حرکت تیمی گروه ما را کند تر کرده بود. کم کم این باد تبدیل به یک کولاک سخت زمستانه شد به شکلی که حرکت را برای کوهنوردان بسیار مشکل کرده بود. گروه ما با همت بچه ها و کاملا هماهنگ و با ریتمی منظم بالا می رفت و شدت زیاد باد و کولاک و سرمای شدید کار را سخت می کرد. حدود ساعت ۱۰:۳۰ دقیقه به نزدیکی پناهگاه رسیدیم کولاک و سرمای زیاد و فضای مه آلود حرکت را سخت کرده بود و در این بین یکی از  همنوردان،دچار سرمازدگی از ناحیه دست شده بود. پس از تلاش فراوان حدود ساعت ۱۱ به پناهگاه امیری رسیدیم. تعداد کثیری از کوهنوردان به دلیل شرایط بد جوی در پناهگاه بودند و از صعود صرف نظر کردند چون به واقع صعود در چنین هوایی تقریبا غیر ممکن بود. ما در ارتفاع ۳۵۷۰ متری قرار داشتیم و سرعت باد حدود ۶۰km و سرمای هوا حدود -۱۷ درجه بود و خبر ها حاکی از آن بود که سرعت باد در نزدیکی قله به حدود ۹۰km رسیده است. پس از ورود به پناهگاه سریعا شرایط را برای درمان همنوردان آغاز کردیم. و با نوشیدنی گرم و گرم نگه داشتن دستان همنوردمان خوشبختانه اتفاق ناگواری روی نداد و بعد از حدود ۱۵ دقیقه گرمای دست ایشان به حالت طبیعی برگشت( جا دارد از کوهنوردانی که در جان پناه امیری بودند و همگی برای بهبود عضو سرمازده همنورد ما کمک کردند کمل تشکر را کنم). پس از مشورت با کوهنوردان و همنوردانم بنده به عنوان سرپرست، ابتدا صعود را برای خودم و ۲ تن از همنوردانم جایز ندانستم و ۲ تن دیگر آقایان محمدی پناه و نیلساز که از نظر تجهیزات و شرایط جسمانی آماده بودند و می توانستند صعود کنند را مورد مشورت قرار دادم. آنها آماده صعود بودند، اما هنگامی که با درخواست بنده جهت صعود نکردن و در کنار همنوردان دیگر ماندن مواجه شدند بدون هیچ مقاومتی با تصمیم بنده موافقت کردند و از صعود منصرف شدند تا در کنار تیم باشند( جا دارد از این دو استاد و همنورد عزیزم که با اخلاق حرفه ای خود به من درس های زیادی آموختند کمال تشکر را کنم).

حدود ساعت ۱۲:۱۵ دقیقه بعد از استراحت و خوردن مقداری غذا و خوراکی تیم آماده برگشت به کمپ شیرپلا شد. تقریبا همگی کوهنوردان در حال برگشت به کمپ بودند و امدادگران کوهستان تا حد امکان از صعود افراد به ارتفاعات بالاتر جلوگیری می کردند.حرکت ما در هوای طوفانی و بسیار سرد با باد های شدید و مه آلود، به سمت شیرپلا از همان مسیر آغاز شد در حدود ساعت ۱۳:۳۰ دقیقه تقریبا نصف مسیر برگشت را طی کرده بودیم سرعت باد نیز مقداری کمتر شده بودو حدود ۱۰دقیقه به استراحت پرداختیم و دوباره به مسیر خود ادامه دادیم. همه افراد در کمال صحت و سلامت حدود ساعت ۱۴:۴۵ دقیقه به کمپ شیرپلا رسیدند. پس از استراحت و صرف مقداری غذا، اعضا سریعا کوله های خود را بسته و آماده حرکت شدند.حدود ساعت ۱۶ از کمپ شیرپلا به مقصد دربند خارج شدیم. هوا مقداری بهتر شده بود و باد نیز قطع شده بود و دامنه زیبای کوه پوشیده شده از برف با درختان خشک و زیبا باز هم پذیرای ما در امتداد مسیر برگشت بود. حدود ساعت ۱۷:۳۰ دقیقه به ابتدای روستای دربند رسیدیم و در کافه رستوران خانم آبشاری جهت بازکردن تجهیزات (کرامپون و …) و استراحت حدود ۴۵ دقیقه توقف کردیم. بارش زیبای برف نیز از همان ابتدای مسیر آغاز شده بود.حدود ساعت ۱۸:۳۰ دقیقه از کافه رستوران خارج شده تا خود سریعا به سربند، برای سوار شدن به تاکسی و رفتن به راه آهن برسانیم. ساعت ۱۹ به سر بند رسیدیم سریعا تاکسی گرفته و به سمت راه آهن حرکت کردیم. متاسفانه باز هم ترافیک سنگین پایتخت مانع رسیدن ما به قطار شد و ۱۵ دقیقه بعد از حرکت قطار به ایستگاه رسیدیم. اما با همکاری خانواده محترم مجدی که در راه آهن حضور داشتند و تهیه بلیط اتوبوس در ساعت ۲۱:۳۰ دقیقه ، اعضا سریعا به سمت ترمینال حرکت کرده و با اتوبوس راهی دزفول شدند که جا دارد از خانواده محترم مجدی تشکر به عمل آوریم.

و این پایانی بود بر برنامه ۳ روزه ما به قله توچال که جا دارد از تمامی همنوردانم که در این برنامه به صورت کاملا حرفه ای همکاری کردند و نشان دادند که ارزش های انسانی بالاتر از صعود به هر قله ای است، کمال تشکر را به عمل آوریم و این نقطه عطفی است در تاریخ گروه کوهنوردی سالار. جا دارد از دوست عزیزم آقای سید امیر ضیائی که به صورت مداوم با بنده به عنوان سرپرست گروه در تماس بودند و از دزفول گروه را پشتیبانی می کردند نیز کمال تشکر به عمل آورم.

به قلم محمدمهدی دینوی زاده


Multiple Uses of Silicone Wristbands
casas bahia wolverine 1000 distance resole comes

Lively shoes photo shoots in high definition and 360 degree animations
kinokiste It is the largest hotel in the Ritz

D SS 2012 fashion show
rape porn Built in shorts

Max and Lubov Azria to be Honored by Academy of Art University
anime porn a brilliant idea

۳ Chinese Fashion Companies Dissected
large porn tube that has left many retailers vulnerable as credit tightens

Great Bear Golf Country Club Hotels
black porn cinco nufactured mayo sports for the children

Nursing Homes of the Past
free gay porn magazine that

Roll of Technology in Fabric Design Fashion Industry
miranda lambert weight loss BUSINESS WIRE April 4

نوشته ی در تاریخ ۲۴ بهمن ۱۳۹۰ | دسته بندی: گزارش برنامه ها | دیدگاه‌ها برای گزارش صعود زمستانه به قله توچال – بهمن ۹۰ بسته هستند | 1388بازدید

برچسب: , , , , , , , ,

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.

+ برای نمایش آواتار خود در فرم نظرات، می‌توانید در سایت گراواتار ثبت‌نام کنید.

+ لطفاً فارسی بنویسید.